Naslovna stranaDetoxLand Pionir - Medeno Srce
Danas je 20.06.2018. Sreda
NAJČITANIJE
     
    NAJNOVIJI BROJ
     
    Godina I, Broj 16
      16. jun 2017.


     
    2_4.jpg
     

     

     

     
     
     
     
    Zdravstvo
    I domaći komarci prenose bolest
    28.07.2014.

    Iako je registrovan prvi slučaj groznice Zapadnog Nila u Vojvodini, u našem okrugu obolelih još nema, ali postoje moguće indikacije da će ih biti, kaže u intervjuu za naš list dr Nebojša Bohucki, epidemiolog u Zavodu za javno zdravlje Subotica

    U Vojvodini je zabeležen prvi slučaj groznice Zapadnog Nila ove godine. Kakva je situacija u Subotici?

    dr Nebojša Bohucki– Tokom 2014. godine na području Severnobačkog okruga nije registrovan ni jedan slučaj oboljevanja od groznice Zapadnog Nila. Prema zvaničnim podacima Evropskog centra za kontrolu bolesti od 17.o7.2014. godine, prvi registrovani slučajevi oboljevanja u 2014. godini na evropskom kontinentu zabeleženi su u mesecu junu u Bosni i Hercegovini, a potom i u Srbiji (prvi potvrđeni slučaj je sa područja Južnobačkog okruga) kao i u Ruskoj Federaciji (Belgorodskaja oblast).

    Da li možemo napraviti paralelu između pojave groznice Zapadnog Nila ove godine sa nedavnim poplavama i kakvu?

    – Groznica Zapadnog Nila je trenutno najrasprostranjenije arbovirusno oboljenje na svetu, odnosno drugim rečima, najrasprostranjenije oboljenje koje se prenosi putem insekata (artropoda), i zahvata velika prostranstva naše planete. Svakako da poplave pogoduju razmnožavanju komaraca, ali sama bolest se registruje i na područjima gde poplava nije bilo. Da bi se bolest uopšte i javila, neophodno je više faktora (rezervoar infekcije, potom prenosilacinfi cirani komarac, i osetljivi domaćin), a i sama čovekova aktivnost doprinela je širenju ove bolesti tako da se u 21. veku ona beleži na svim kontinentima. Procenjuje se da svako povećanje temperature vazduha za 0,1 stepen Celzijusa širi stanište komaraca za 150 km u pravcu severne geografske širine.

    Da li su komarci koji još nisu prskani ove godine opasni po ljude, (a vidimo da ih ima mnogo) i da li oni mogu biti prenosioci ove bolesti?

    – Za razliku od niza drugih bolesti koje se prenose komarcima (malarija, žuta groznica, denga, čikungunja) a koje su vezane za određene vrste komaraca, virus groznice Zapadnog Nila može preneti veliki broj različitih vrsta komaraca, pa tako i „naši" domaći, kućni komarci (rod Culex). Ovo napominjem iz razloga što se u medijima često pogrešno za ovu bolest vezuju tzv. „tigrasti komarci" , koji predstavljaju samo jednu od danas preko 60 poznatih vrsta komaraca koji učestvuju u prenošenju virusa groznice Zapadnog Nila. Komarac nije opasan ukoliko nije zaražen uzročnikom neke od zaraznih bolesti.  Ukoliko želimo da procenjujemo epidemiološku situaciju po pitanju groznice Zapadnog Nila neophodno je prvo identifi kovati prisustvo samog uzročnika zarazne bolesti u populaciji komaraca.  Prošle godine je ovakve analize obavljao Zavod za biocide i medicinsku ekologiju iz Beograda i tada je po prvi put i dokazano prisustvo virusa groznice Zapadnog Nila i među populacijom domaćih komaraca.

    Kako se manifestuje ova bolest kod ljudi i šta treba učiniti ukoliko primetimo simptome?

    – Samo mesto uboda komarca, bilo zdravog bilo komarca zaraženog virusom groznice Zapadnog Nila se ne razlikuju, odnosno, lokalne promene u vidu svraba i crvenila su u potpunosti identične, a eventualno praćenje lokalne promene nema bilo kakav dijagnostički ili prognostički značaj.  Nakon inkubacije od 3 do 14 dana, kod oko 80 % infi ciranih bolest protiče bez ikakve kliničke slike. Drugim rečima, osoba je u kliničkom smislu u potpunosti zdrava, i ne postoje bilo kakve manifestacije bolesti, ni trenutno ali ni kasnije. Jedini trag kontakta sa virusom groznice Zapadnog Nila jesu antitela koja mogu da se detektuju par nedelja nakon prodore virusa u organizam. Kod oko 20 % infi ciranih bolest pak protiče u formi blage bolesti koju karakterišu glavobolja, mučnina, povraćanje, povišena telesna temperatura, bolovi u telu i zglobovima, i slično. Prema tome, sami simptomi i znaci bolesti nisu specifi čni i nalikuju čitavom nizu drugih virusnih infekcija. Nakon bolesti, osoba se u potpunosti oporavlja, odnosno, ne postoji forma hronične infekcije. Međutim, kod oko jednog obolelog na 150 infi ciranih (ili još ređe) dolazi do razvoja teške kliničke slike odnosno dolazi do neuroinvazivne forme bolesti (meningitis i/ili encefalitis), a među ovim pacijentima moguć je i smrtni ishod (letalitet je od 4 do 14 % među pacijentima sa najtežom formom bolesti).  Specifi čna antivirusna terapija još uvek ne postoji, i ona je isključivo simptomatska tj. usmerena na ublažavanje postojećih simptoma bolesti.

    Ko su dakle prenosioci groznice Zapadnog Nila?

    – Groznica Zapadnog Nila je virusno oboljenje uzrokovano virusom groznice Zapadnog Nila. U prirodnim uslovima ovaj virus se pre svega nalazi među određenim vrstama ptica, u prvom redu među gavranima i čavkama, koje predstavljaju rezervoar ove infekcije. Komarac, hraneći se krvlju infi ciranih ptica i sam postaje infektivan, te na ovaj način infi cirani komarac učestvuje u prenošenju virusa groznice Zapadnog Nila na čitav niz životinja. Ukoliko se, pak, infi cirani komarac hrani krvlju čoveka, uzročnik zarazne bolesti ulazi u čovekov organizam. Čovek nije pogodan domaćin za ovaj virus tako da krv obolelog čoveka ne može da zarazi zdravog komarca koji se hrani krvlju obolele osobe.  Prenošenje virusa u prirodnim uslovima na druge načine nije moguć, već isključivo na opisani način tj. putem uboda komaraca.

    Koje su onda mere prevencije, je li to možda prskanje larvi odraslih domaćih formi?

    – Redukcija broja komaraca (kako na otvorenom, tako i u zatvorenom prostoru) je svakako najznačajnija mera u borbi protiv ove bolesti. Najznačajnija mera prevencije koju pojedinac može da učini za sebe je zaštita od uboda komaraca. U ovu svrhu najbolji rezultati se postižu upotrebom repelenata odnosno supstanci koje odvraćaju insekte od našeg tela. Repelenti su dostupni na tržištu u formi sprejeva, ulja, stikova, i u drugim oblicima, a upotrebljavaju se u skladu sa preporukama proizvođača. Svakako da je preporučljivo i nošenje odeće dugih rukava koja treba da je komotna a ne pripijena uz telo (jer komarac može da ubode kroz pripijenu odeću), izbegavanje predela sa većim brojem komaraca (bare, močvare i slično) naročito u sumrak i u zoru kada su komarci najaktivniji, korišćenje zaštitnih mreža na prozorima i vratima, i drugo. Vakcina protiv ove bolesti za zaštitu ljudi za sada ne postoji, ali se intenzivno radi na njenom pronalasku.

    Komarci će nam takvi neprskani, doneti i - Nil

    Virus groznice Zapadnog Nila prvi put je izolovan 1937.  godine kod jednog pacijenta u Ugandi. U Subotici je prvi put registrovana 2012. godine kod lica koje je boravilo u Grčkoj, gde se i zarazilo. Prvi autohtoni odnosno „domaći" slučaj beležimo 2013. godine, kod tri stanovnika koja nisu nikuda putovala u vreme inkubacije, dok smo u isto vreme imali podatak o prisustvu komaraca i u našoj sredini kod kojih je potvrđeno prisustvo virusa groznice Zapadnog Nila.  Na osnovu ovih epidemioloških podataka sasvim je jasno da su za bolest odnosno infekciju odgovorni „domaći" komarci.  Oporavak od teže forme bolesti traje nekoliko nedelja ili meseci a moguće su i izvesne trajne neurološke posledice.  U nekim slučajevima događa se i smrt.

    A.Šiška

    Cenovnik Subotičkih Novina

    Apoteka Subotica

    4_22.jpg

    Kuća zdravlja

    4_20.jpg

    Zoo Palić

    NorDent

    Suboticagas

    Vojput

    Dom zdravlja